Όταν ο γονιός μένει μόνος στη ζωή

Δημοσιεύτηκε στις Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013 13:39
Εμφανίσεις: 1895

Οι μονογονεϊκές οικογένειες τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας φθάνουν το 21,9% του συνολικού αριθμού των οικογενειών με παιδιά, δηλαδή μία στις πέντε οικογένειες είναι μονογονεϊκή.

Διάφοροι λόγοι συντείνουν στο να έχει η οικογένεια μόνο τον ένα από τους δύο γονείς, όπως: το διαζύγιο, η απώλεια του ενός γονιού ή η μακροχρόνια ασθένειά του με απομάκρυνση του πάσχοντος για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός της κατοικίας. Λόγοι που σίγουρα πληγώνουν συναισθηματικά τα παιδιά αφού βιώνουν θλιβερές και βίαιες πολλές φορές καταστάσεις.

Ο γονιός που βρίσκεται δίπλα στο παιδί αναλαμβάνει ένα πλήθος υποχρεώσεων σε όλους τους τομείς εξέλιξης της οικογένειας όπως είναι τα οικονομικά, τα κοινωνικά, τα νομικά και συναισθηματικά ζητήματα. Πρέπει να παρασταθεί στο διάβασμα του παιδιού, στη φροντίδα του σπιτιού, στην οικονομική σταθερότητα και αυτοτέλεια της οικογένειας, στη συναισθηματική αποφόρτιση ή ενθάρρυνση του ή των παιδιών κ.ά.

Πολλές φορές ο γονιός που μένει μόνος, εξ αιτίας της αλλαγής του τρόπου ζωής του, κυριαρχείται από έντονα συναισθήματα, ο έλεγχος των οποίων είναι καθοριστικός για μια υγιή οικογενειακή ζωή. Μερικές από τις πιο συχνές αιτίες απογοήτευσης των μόνων γονέων είναι οι εξής: Ο φόβος ότι δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Η απώλεια ελέγχου των αλλαγών, ειδικά κατά τα πρώτα στάδια των εξελίξεων. Το άγχος που εδράζεται από τα δυσεπίλυτα προβλήματα. Η αίσθηση της απώλειας του αγαπημένου προσώπου που συνοδεύεται από συναισθηματικές μεταπτώσεις. Η εμφάνιση της μοναξιάς και η έλλειψη βοήθειας από φιλικά ή συγγενικά πρόσωπα. Το σκληρό εργασιακό περιβάλλον. Αιτίες που αναμφίβολα μπορούν να οδηγήσουν σε καταθλιπτικές συμπεριφορές. Η απάντηση είναι πως απέναντι σε τόσο δύσκολα υπαρξιακά ζητήματα ο γονιός πρέπει να πολλαπλασιάσει την ενεργητικότητά του αλλά και την επινοητικότητά του ως αντιστάθμισμα των εμφανιζόμενων προβλημάτων. Η ζωή των γονιών εκείνων που μεγαλώνουν μόνοι τους το παιδί ή τα παιδιά τους είναι πολύ πιο δύσκολη από εκείνη των οικογενειών που διατηρούν και τα δύο γονεϊκά πρόσωπα. Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως μπορεί να είναι εξίσου καλή και η συμβίωση των μελών να είναι αρμονικότατη. Κάποιες συμβουλές προς τους γονείς που δρουν ισορροπητικά μεταξύ των μελών της οικογένειας είναι: